Tęsknota w Kodzie

W morzu neonów, gdzie beton lśni,
Każdy mój dzień w cyfrowym kodzie tkwi.
Rytm miasta bije, zimny, bezduszny bas,
A ja liczę godziny, zabijam czas.

I tylko kontrabas w duszy mojej gra,
Melodię domu, którą dobrze znam.
Tęsknota w kodzie, sygnał wysłany w mrok,
Z każdym uderzeniem serca, robię ku wam krok.

Ręce zmęczone, w głowie ciągły szum,
Obcych języków niezrozumiały tłum.
Praca od świtu, aż po późną noc,
W tej elektronicznej dżungli tracę swą moc.

I tylko kontrabas w duszy mojej gra,
Melodię domu, którą dobrze znam.
Tęsknota w kodzie, sygnał wysłany w mrok,
Z każdym uderzeniem serca, robię ku wam krok.

W kieszeni zdjęcie, trochę zbledło już,
Wasze uśmiechy pośród polnych róż.
To dla was walczę, to dla was każdy trud,
By kiedyś wrócić, poczuć ziemi chłód.

I tylko kontrabas w duszy mojej gra,
Melodię domu, którą dobrze znam.
Tęsknota w kodzie, sygnał wysłany w mrok,
Z każdym uderzeniem serca, robię ku wam krok.